Reacties voor Jelte Rep

Reactie op Catastrofe in Echtenerbrug door Jelte Rozema

Jelte Rozema — Fri, 11 May 2012 21:32:47 +0000

Beste Jelte,
Ben diep onder de indruk van het verhaal dat je geschreven hebt over de tragische gebeurtenissen in en rond Echtenerbrug. Ik lees gretig je weblog en spreek mijn grote waardering uit over de knappe teksten die je schrijft. Zo heb ik daarnet je stuk voor de maand mei gelezen. De zelfde grote waardering heb ik voor je stuk naar aanleiding van de bloeiende akelei.
Je stuk over een deel van het Englandspiel dat zich op het Tjeukemeer en in Echtenerbrug afspeelt, krijgt extra lading omdat onze opa, pake Jelte Rozema (gefotografeerd met oom Teun en tantje Meintje, je moeder aan de hand) er kettingwachter was. We hebben er in euforie en met nostalgie een Rozema-wandeldag gehad. Denkend aan de eenvoudige leefomstandigheden van onze grootouders en die van Omke Marten en Tante Aaltje.
En jij beschrijft dat deze omgeving het tafereel was van verraad en grote tragiek, al in het begin van de tweede wereldoorlog. Goed dat je door het schrijven van dit stuk helpt dat deze gebeurtenissen niet vergeten worden.
De gedachte kwam ook bij me op of onze Omke en Tante van deze gebeurtenissen wisten en hoe ze daarmee om zijn gegaan.
Ik hoop dat jij nog veel van deze knappe en indrukwekkende stukken zult schrijven en dat er ik nog veel van mag lezen. En wanneer jij het Lodo van Hamelpad gaat wandelen wil ik zeker met je mee gaan!
Hartelijke groeten van je neef
Jelte Rozema

Reactie op Bekende en onbekende held door maarten cieremans

maarten cieremans — Tue, 17 Jan 2012 12:04:47 +0000

Geachte heer Rep,
Over Peter Tazelaar die goed heb gekend en die ik graag noem de echte soldaat van oranje kan ik niet veel meer zegen dan u doet. Zijn neef Derk Dauer heeft hem in verband gebracht met het Englandspiel hetgeen onzin is en hij heeft mkij beloofd dat te zullen herzien. Hoe weet ik niet.
De onlangs verschenen biografie van Victor Laurentius vind ik goed met dien verstande dat ook daarin sommige vermelde kwesties niet juist zijn weergegeven. Bijvoorbeeld: – ik was net als hij een van de ex-geheim agenten die na de atoombommen op Japan door de minister van oorlog werd verzocht deel te nemen aan een van de missies naar Nederlands Indië met als startpunt Ceylon (Sri Lanka). Een verhaal apart dat in de biografie
en passant wordt genoemd als ware het een soort dienstplicht. Dat was het nou net niet: het was geheel vrijwillig en wij kregen een contract, ondertekend door enkele hoge omes met vermelding van onze salariering en recht op eervole demobilsatie na de missie met levenslamg vrijstelling van dienstplicht.
Victor Laurentius heeft me gezegd dat hij het zal rechtzetten.
Merkwaardig is dat er in de verhalen over Peter zovaak fouten staan. Ove3rigens kon hem zeld dat nooit zoveel schelen, blijkens bijvoorbeeld ook het door u nu rechgezette verhaal over ‘ík verdom het’.
Vriendelijk dank voor uw reactie.
Maarten Cieremans

Reactie op Bekende en onbekende held door Jelte Rep

Jelte Rep — Mon, 16 Jan 2012 13:56:25 +0000

Beste Maarten Cieremans,
Die zekere Jelte Rep heeft nooit ruzie gehad met Peter Tazelaar en zeker niet over de titel van zijn biografie. Het was aan het einde van zijn leven dat we samen werkten aan zijn levensverhaal. Iedere keer dat ik hem bezocht ging het nog slechter met hem en was hij nog slechter te verstaan. Met de fles whisky, die altijd in de buurt was, probeerde hij zijn keel te ‘smeren’, maar hoeveel hij ook dronk het hielp nauwelijks en dronken werd hij ook nooit. Het was een wedstrijd tegen de dood -ofte wel in Peters woorden ‘de blauwe tunnel’ -, die we uiteindelijk verloren. Peter Tazelaar overleed op 6 juni 1993.

Omdat ik met hem had afgesproken dat de biografie in de ik-vorm zou worden geschreven en ik in feite slechts als ghost-writer zou optreden, heb ik na zijn dood mijn werkzaamheden stop gezet. Ik wilde geen biografie die niet door hem geautoriseerd was. Met Peter was ik het steeds beter gaan vinden en ik had hem graag de autobiografie gegund, waarnaar hij kennelijk hunkerde.

Ik wist dat er andere schrijvers waren geweest die Peters levensverhaal hebben willen schrijven maar dat dat steeds op niets was uitgelopen, om welke reden dan ook. Dat het er zoveel zijn geweest had ik nooit bevroed. Peter noemde veelvuldig de journalist Van Lennep. Maar u bent ook met hem opgetrokken en hebt een versie geschreven. Daarnaast heeft Derk Sauer ook aan Peters levensverhaal gewerkt. Dat zijn er dus al vier.

Uiteindelijk waren het twee bewonderenswaardige, jonge onderzoekers, die zonder Peter ooit gesproken te hebben, zijn levensverhaal te boek hebben gesteld. Het heet De Grote Tazelaar, Ridder en Rebel en werd uitgegeven door de Stichting Peter Tazelaar. De oplage valt in het niet bij die van Soldaat van Oranje van Peters evenknie, Erik Hazelhoff Roelfzema. Tazelaar voelde zich geen held en wilde zeker niet als held vereerd en beschreven worden.

Bij de hese, hoestende gesprekken met Peter maakte ik me overigens wel zorgen over de laatste hoofdstukken van zijn autobiografie, waarin hij zijn optreden op Celebes (Nederlands-Indië) zou beschrijven. Daarbij nam Tazelaar zoals gewoonlijk geen blad voor de mond, ook al betrof het gebeurtenissen die nogal discutabel waren.

Reactie op Langs de bewegende grens door Ria Rep

Ria Rep — Mon, 16 Jan 2012 13:41:34 +0000

Zo, dat is weer mooi beschreven!!! We hebben dat toch allemaal maar gelopen met z’n vieren.
Misschien is er nog een pad om aan te beginnen, als wij tijden hebben natuurlijk, ha,ha.
Liefs Ria.

Reactie op Bekende en onbekende held door maarten cieremans

maarten cieremans — Fri, 30 Dec 2011 20:43:21 +0000

Waarde Jelte Rep,
Hier, waar ik woon, aan de voet van de Mont Blanc in de Franse Alpen, in de sneeuw, op de avond voor Oudjaar 2011/12 zit ik een beetje te simmen over ouwe tijden. Ik ben van 1922. Diverse generaties van ons nageslacht logeren bij mijn vrouw en mij. Ze zitten te kletsen in een ander kamer.
Zo kwam bij mij dit naar boven: Peter Tazelaar, met wie ik veel heb meegemaakt, vertelde mij eens dat een zekere Jelte Rep Peters levensverhaal aan het schrijven was maar dat het werk na één hoofdstuk was afgebroken vanwege het meningsverschil over de titel die Peter er aan wilde geven: “Ik verdom het”. Peter was wel zo: ‘Dan maar geen biografie’.
Ikzelf schreef een boek dat ik kort voor Peters levenseinde aan hem in het ziekenhuis liet lezen. Hij had een arts die deze patient begreep en hem toestond een flask whisky in de buurt te houden. Dronken werd hij nooit. Hij las onwaarschijnlijk veel.
Over mijn boek zei hij: ‘Heel goed hoor, maar te lang.’
De ingekorte versie van ‘De ene voet voor de andere’ heeft hij niet meer te zien gekregen.
Ik heb nog heel wat meer dierbare herinneringen aan die merkwaardige man en ik zou wel eens willen weten hoe dit zat, Jelte Rep.
Maarten Cieremans.

Reactie op Nazomeren in Soest door Sylvia en Ab Revoort

Sylvia en Ab Revoort — Mon, 17 Oct 2011 09:31:24 +0000

En wat een lekkere wijn hadden J.en R. meegenomen!
Jammie!!

Reactie op Dolen door Delfshaven door Ria Rep

Ria Rep — Tue, 04 Oct 2011 12:19:34 +0000

Het was een geweldige dag en ook nog goed weer! Leuke herinneringen van Bram gehoord over zijn jeugd. Ook bij de school geweest waar hij onderwijzer was. Leuk beschreven allemaal Jelte.

Reactie op Nazomeren in Soest door Ria Rep

Ria Rep — Tue, 04 Oct 2011 12:12:59 +0000

Ja, dat was een gezellige wandeling en een nog gezelliger ontvangst bij Ab en Sylvia!!!

Reactie op Lübeck – wat was dat ook weer? door e de jong

e de jong — Sun, 02 Oct 2011 16:24:45 +0000

Lübeck, het artikel raakt me. Ik was er ook dit jaar, juist om iets van mijn roots te zien.
Er liggen ook vier steentjes voor mijn directe familie. Ik was er niet officieel maar heb er wel een ontvangst gehad zoals ik niet verwacht had. Veel gezien, ook in het archief. Er hebben best veel nazaten uit Nederland gewoond zoals een groot deel van mijn familie.
Veel gezien, veel gehoord maar dat van die schepen niet. Wel andere geschiedenissen met schepen in die tijd.
Ben erg bezig met die materie.
Eef

Reactie op Wat vind ik op de heide? (1) door Diny G. de Jong

Diny G. de Jong — Sat, 01 Oct 2011 11:59:07 +0000

Rob Mariouw Smit, die in Auberge de la Provence afscheid nam, is op donderdag 15 september 2011 overleden in Engeland. Een half jaar nadat hij zijn mooie stulpje in Italie heeft verkocht; nog 6 maanden bij zijn zoon Robert op Bali heeft doorgebracht en precies een maand na aankomst in hun nieuwe huis in Engeland aan hartfalen is overleden.
Zijn vrouw Norma, zoon Robert, familie en enkele vrienden uit Italie en Nederland hebben hem eergisteren op donderdag 29 september te ruste gelegd op Michael’s Natural Berial Ground in Wiltshire. Een zonovergoten ceremonie met Italiaanse temperaturen waren het decor van zijn laatste reis. Hij ruste in vrede.