Gilles is drie jaar geworden. Dat is met gepaste vreugde gevierd. Opa en oma waren natuurlijk aanwezig om te zien hoe intens blij je kunt zijn op zo'n prille leeftijd. Het ene hoogtepunt volgde het andere op. Weer eenmaal thuis bekeken we de foto's die ik had gemaakt van de jarige. Dat bleken er 38 te zijn. Dat zette me aan …
De Westerheide in bloei. Wat vind ik op de heide? Mijn biologieleraar, dr. W. J. Prud'homme van Reine - kortweg Prutje - schreef destijds boekjes met dergelijke titels. Wat vind ik aan het strand? Wat vind ik in sloot en plas? Wat vind ik in bos en duin? Wat vind ik in de duinen? Maar kennelijk was de heide hem …
De twee dames in de tuin schrikken zichtbaar als ik daar opduik. Wij willen de herberg waar de schilder Paul Gauguin gelogeerd en gewerkt heeft wel eens van binnen zien, maar er is niemand achter de kassa om ons toegangskaartjes te verkopen. Dat geeft te denken over de kwaliteit van wat ons te wachten staat, maar ik zet door. 120 …
Ik ben er niet. Op 4 mei. En ook niet op 5 mei. Ik ben er nooit die dagen, maar dat is niet om principiële redenen. Ik wandel dan namelijk altijd, samen met mijn broer Martin. Dat doen we al jaren: vier dagen op stap, rugzak om, de paden op, de heuvels over en 's avonds neerstrijken bij een hotelletje, …
In de dagen van het Zaanse groentje was er geen internet. Nu zwerf ik dikwijls rond door die digitale wereld, gedreven door mijn historische belangstelling. Merkwaardig is het om dan ook daar Zaans groentje te ontmoeten. Op www. leestafel.info trof ik een bespreking aan door Marjo, gevolgd door een korte discussie:
Ik weet niet waarom hij me nooit eerder was opgevallen want opvallender vent dan die van top tot teen in zwart geklede knul met zijn zware bril, zijn priemende, spottende ogen, zijn steil achterover gekamde stekelige haar, de loeiende pukkels op zijn gezicht en zijn trage gang, had ik nog nooit opgemerkt. Een peterolieboer of gasopnemer zou je denken. Maar hij …
Englandspiel komt weer voorbij. Dat gebeurt iedere vier, vijf jaar. Dan laait de belangstelling weer op voor het tragische spionagespel tussen Duitsland en Engeland, dat zich in de Tweede Wereldoorlog voltrok. Omdat inmiddels (bijna) alle getuigen zijn overleden maar mijn boek nog steeds bestaat - zij het alleen antiquarisch - ben ik steeds een van de eersten, die wordt benaderd. …
De groeten uit Spitsbergen! Geregeld rapporteert mijn zeer geleerde neef prof dr. Jelte Rozema over de toestand bij de Noordpool. De opwarming van de aarde komt de familie goed uit, want daardoor worden de Rep-eilanden (Repoyane) steeds beter bereikbaar en kan deze eilandengroep in de toekomst commercieel geëxploiteerd worden. De familie denkt allereerst aan het plaatsen van sigarettenautomaten, zoals sigarenmagazijn Rep …
Dit jaar vier ik mijn 30-jarig bestaan als diabeet. Het was natuurlijk even schrikken toen de diagnose diabetes mellitus werd gesteld. Iedereen verzekerde me dat je met suikerziekte wel honderd kunt worden. Maar dat is nooit mijn voornemen geweest. Wel heb ik sindsdien geprobeerd nooit zielig te zijn en nooit op te geven vanwege mijn diabetes. Ik laat mij braaf …
Onlangs werd een herdenkingsdienst gehouden voor Erik Hazelhoff Roelfzema, die een jaar daarvoor overleed. Hij is dan ook een super-held geweest. Iedereen kent hem als Soldaat van Oranje, van zijn boek of van de film. Daar is niets in gelogen, hooguit wat geromantiseerd of aangedikt. Maar minstens een even grote held was Peter Tazelaar, de man die hij moest ophalen …